Friends to Lovers

Buong buhay ko akala ko imposible na dalhin sa next level ang isang friendship. Yung tipong kapag na-friendzone ka, wala ka ng takas. Parang trap, wala ka nang kawala.

Classmate ko si Joel nung first year high school ako. Ayoko sa kanya nun kasi ang yabang, di naman gwapo. Puro hangin lang. Di ko alam pero nag-iba yata ihip ng hangin kasi naging medyo close na kami nung second year high school. Nagtuloy-tuloy yun hanggang third year pero di ko namalayan na-fall na ako sa kanya. Nung nalaman ko na sila na nung isa kong kaklase, iniwasan ko na siya. Mukha naman silang masaya nung girlfriend niya. Mas naging close kami nung kaibigan niya kaya na-fall ako dun. Friendzone na naman. Although mutual yung feelings, hindi na-pursue yung relationship. Narealize ko kasi na sayang yung friendship namin kung iri-risk ko sa bagay na wala namang kasiguruhan. Wala kasing nagtagal sa kanya na babae. Ayoko naman na mawala siya bilang kaibigan ko kaya tiniis ko na lang.

College na ako nang maka-move on.  Second year na ako nang makahanap ng bagong inspirasyon. Crush lang pero nagtagal ng dalawang taon. Tinry ko siyang i-text pero nareject agad ako kaya pinili ko na lang siyang kalimutan. Fourth year na ako nang mag-start na ako mag-entertain ng manliligaw. I gave a chance on someone. By that time, nagkita kami isang beses ni Joel ng hindi sinasadya sa isang fast food chain. Madalas kami maghang out kapag wala akong klase, tropa talaga. Madalas nga napapagkamalan na siya yung naliligaw sa’kin, minsan nga, boyfriend pa. bagay na bagay daw kasi kami. Pero lagi ko lang sinasabi na tropa lang kami, na friendzone ako dun. Alam ko kasi na ayaw niya pa mag-girlfirend. Until one day I found out na niloloko lang ako nung nanliligaw lang sa’kin. Nasaktan ako hindi dahil mahal ko na pero dahil I developed an attachment dun sa tao tapos niloko lang ako. Si Joel yung nag-comfort sa’kin nung time na yun. Pinuntahan niya agad ako nung tumawag ako sa kanya. I know kasi na mapapagaan niya yung loob ko at hindi ako nagkamali. He comforted me with words na hindi ko inaasahan. Ang sarap talagang kasama at kausap. Tinatawag niya akong girlfriend na pabiro, minsan asawa pa nga e. Sinasakyan ko lang. Sobrang komportable akong kasama siya na tipong di ko na kailangan magpolbo maya’t maya. Hindi ko inaasahan na mag-aalala siya sa’kin ng sobra nun kasi para sa kanya, mababaw lang ang ganung bagay. And for a guy to show that he cares, very unusual. Lalo siyang pinush ng mga kaibigan ko sa’kin, lalo na ni Tricia, closest friend ko na pinsan niya. One time sinama ko siya sa fiesta sa bahay ng kaklase ko, and they all thought na kami na kasi halata daw sa kilos. Nahirapan talaga akong magpaliwanag nun sa mga kaklase ko kasi ayaw nilang maniwala.

Until one night, he called me, another unusual thing he did, telling me he likes me in a pabiro way. I do that din naman. Sinasakyan ko mga biro niya pero that time, di ko magawa, kasi pakiramdam ko may laman na yung mga sinasabi niya. Uneasy ako. Nagkita kami the next day tapos kasama ko yung bago sa’king nanliligaw. I feel awkward nung kami na lang magkasama. That same night, he called me, bakit daw ako nagpapaligaw ulit, bakit pa sa tropa niya. That made me uncomfortable. Akala daw niya hihintayin ko siya. Palagi ko kasing bukang bibig na “libre mo naman ako” kapag nagkikita kami. Sabi niya after 3 years daw, sabi ko na lang maghihintay ako. Di ko alam na seseryosohin niya yun. He confessed his feelings na. Seryoso na. Nako-confuse ako nun but friends helped me realize na gusto ko rin siya, indenial lang ako dahil ayoko ulit ma-stuck sa friendzone.

Nakaalis kami sa friendzone. Madaming complications nung pinili kong maghintay sa kanya. Madami akong nakuhang negative comments about him but I stayed. Madaming duda kung kaya ko ba maghintay, at kung kaya niya gawin yung dapat niyang gawin. Madaming hindi nakakaintindi sa sitwasyon namin pero di ko na yun iniisip dahil ang mahalaga, naiintindihan namin ang isat isa.

image

So, bagay nga ba?

"Ang sarap magmahal lalo na kung alam mong mahal ka rin nya. ♥"
— (via mr-hopeless-romantic)

(via dyosazensbert)

My first cover ☺ Testing lang. Hehe.

Who wants a follow back?

I’ll follow 5 blogs now. Send me your link then I’ll check your blog. :) 

(Source: worshipgifs, via manikang-lito)

Damon Salvatore the 5 year old (◡‿◡✿)

Damon is just so… Ugh. ♥

(Source: adorkablelena, via vampdiaries)

"Right person, wrong time. Wrong person, right time. When will it be both right?"

pilyangmalambing:

Minsan ba sa buhay mo nagtanong kana sa sarili mo kung ‘siya na ba?’. Siya na ba yung right person para sayo. Kung siya na ba yung taong nilaan para makasama mo habang buhay. Kung siya na nga ba yung taong magpapatunay ng salitang ‘forever’. 

KeLan nga ba naten masasabing siya na?!. Eto ba’y kapag nakita mo siya tumitigil yung pag-ikot ng mundo at siya lang nakikita ng mata mo. Yung nagiging abnormal tibok ng puso mo na akala mo mahaheart attack ka sa sobrang bilis nito. Pag kaharap mo halos pagpawisan na at di mapakali dahil sa matinding presensiya. At pag kausap na, nauutal utal dahil sa kabang dulot niya. 


Para sakin, wala naman talagang konkretong sagot kung paano natin malalaman kung natagpuan na nateng yung tamang tao na tinadhanang makasama naten sa panghabang buhay dahil ikaw mismo makakaramdam nun. But one thing is for sure, when you finally meet that someone, you will feel that you are already complete…that a part of you that had been missing for a long time was already found. You will feel extreme happiness that you can’t explain because you just can’t. And you will stop searching another because you already have the perfect one. 

"Wag mong hilingin na magtagal kayo, dahil pag sigurado ka sa tao, simula pa lang alam mo nang magtatagal kayo dahil gagawin mo lahat para magtagal kayo."